Yeshe Khandro

stół kuchenny - siedzisko miłe
dla podróży piśmiennych
za plecami okno
doszczelnione prowizorycznie, acz skutecznie
listewka, gwóźdź, skrawek materiału

łup
zsuwa się z dachu łomotem
połać śniegu
a i sople ociepleniem zmalały

zza ramienia zerka na mnie księżyc
ni to pełnia, ni nów
może kwadra ostatnia
przysnuwa ją najcieńszy kraniec świerku

piszę do Przyjaciela
ot tak
dzieląc się wiatrem, zmierzchem, samotnością

przedsenne zadumanie w twarz złocistej kuli
z dźwiękiem uśmiechu
rozbłyska na szybie kropla
wiatr przywiódł nocny deszcz

patrzę na śpiącego syna
drobna rączka uniesiona w górę
twarz zrelaksowana, spokojna

ileż miłości w jednym spojrzeniu
za naście lat odrzuconej
czy zwyczajnie zapomnianej

tylko tyle, i aż
mogę Wam podarować
świetliste istoty mego człowieczeństwa